Yükselen denizler kıyıları aşındırıyor: Sahil kasabaları geri çekilecek

Deniz seviyesinin yükselmesi ve okyanusların ısınmasıyla güçlenen dalgalar, Fransa kıyılarında ciddi bir erozyona yol açıyor. Uzmanlara göre 2100 yılına kadar yaklaşık 500 bin hektarlık kıyı alanı deniz tarafından yutulabilir.

Kıyı her yıl iki metre geri çekiliyor

Bu değişimin en somut örneklerinden biri, Fransa’nın güneybatısında Atlas Okyanusu kıyısında yer alan Labenne kasabası. Kış aylarında etkili olan fırtınalar nedeniyle kasabada kıyı çizgisi her yıl ortalama iki metre geri çekiliyor.

Yetkililer, bu hızın önümüzdeki yıllarda daha da artabileceği uyarısında bulunuyor.

“Deniz ilerliyor, biz uyum sağlamak zorundayız”

Labenne sahilinde, İkinci Dünya Savaşı’ndan kalma bir sığınak bugün kum tepelerinin yarısına kadar gömülmüş durumda. Mevcut can kurtaran kulesinin de kısa süre içinde deniz tarafından yutulması bekleniyor. Bu nedenle belediye, sahilden daha içeride yeni bir kule inşa etti.

Labenne Belediye Başkanı Stéphanie Chessoux, durumu şöyle özetliyor:

Plaj otoparkının bile yok olacağını biliyoruz. İşletmeler gibi biz de bu doğal süreci dikkate almak zorundayız. Doğa, alanını geri alıyor.

Binalar sökülüyor, doğaya alan açılıyor

Kıyı erozyonu nedeniyle Labenne’de bazı alanlar tamamen kum tepelerine dönüşüyor. Bunlardan biri, 1920’lerde inşa edilen ve geçmişte verem hastalarının tedavi gördüğü eski bir sanatoryumdu.

Zamanla deniz, kum ve tuzlu havanın etkisiyle yıpranan yapı, içindeki asbest nedeniyle de sağlık riski oluşturuyordu. Yerel yönetim, binayı geçen yıl tamamen yıktı.

Amaç: gelecekteki riskleri önlemek

Kıyı Koruma Ajansı’ndan Laure Guilhem-Tauzin, kararın gerekçesini, “Amaç, doğaya yeniden alan açmak ve ileride deniz kirliliği riskini önlemekti. Ayrıca birkaç yıl sonra yeniden yıkılması gerekecek bir yapının kullanılmasının da önüne geçildi” sözleriyle açıkladı.

Doğa temelli çözümler öne çıkıyor

Yıkılan yapının bulunduğu yaklaşık 12 bin metrekarelik alan, bitkilendirme projesine ayrıldı. Kum tepelerinde yetişebilen bitkiler ekilerek kumun sabitlenmesi hedefleniyor. Bu sayede fırtınalar sırasında kumun iç kesimlere taşınması azaltılıyor.

Uzmanlara göre doğa temelli çözümler, beton setlere kıyasla daha dayanıklı. Bir deniz duvarı tek bir fırtınada yıkılabilirken, doğal sulak alanlar ve kum tepeleri kıyıyı uzun vadede koruyabiliyor.

2100’e kadar 50 bin bina risk altında

Fransa genelinde yüzyıl sonuna kadar yaklaşık 50 bin binanın kıyı erozyonu nedeniyle risk altında olduğu tahmin ediliyor. Uzmanlar, uzun vadede daha radikal adımların da gündeme gelebileceğini belirtiyor.

Bu adımlar arasında bazı yerleşimlerin kontrollü biçimde iç kesimlere taşınması ve denizin alçak alanlara geri dönmesine izin verilmesi de bulunuyor. Fransa’da birçok sahil kasabası artık denize karşı savaşmak yerine, onunla birlikte yaşamaya hazırlanıyor.