On binlerce çocuk gözlük bile alamıyor!

Hollanda’da çocuk yoksulluğu uzun süredir çözülemeyen bir sorun olmaya devam ediyor. Geçen yıl ihtiyaç sahibi ailelere eğitim ve temel destek sağlayan Stichting Leergeld, yaklaşık 200 bin çocuğa yardım ulaştırdı. Sağlık Bakanlığı adına yapılan bir araştırma ise binlerce çocuğun gözlüğe ihtiyaç duyduğu hâlde buna erişemediğini gösterdi.

Yardım alan çocuk sayısı arttı

Stichting Leergeld Direktörü Alexandra Bartels, verilerin endişe verici olduğunu söyledi. Bartels’e göre vakıf, 2024’e kıyasla yüzde 7 daha fazla çocuğa destek verdi. Yardım taleplerinin giderek çalışan ailelerden gelmesi ise dikkat çekiyor. Bartels, “Konut, enerji ve sağlık giderleri yüksek. Gelirler aynı hızda artmıyor” dedi.

Resmî veriler de tabloyu doğruluyor. Hollanda İstatistik Ofisi verilerine göre 2024’te 175 bin çalışan Hollandalı yoksulluk sınırının altında yaşadı. Bu sayı bir önceki yıla göre 25 binden fazla arttı.

Gözlük alamayan binlerce çocuk

Sağlık Bakanlığı’nın görevlendirdiği Amsterdam UMC ile Ipsos I&O tarafından yapılan çalışma, maddi nedenlerle gözlük kullanamayan binlerce çocuk olduğunu ortaya koydu. Araştırmaya göre Hollanda’da yaklaşık 634 bin çocuk, miyop ya da hipermetrop olduğu için gözlüğe ihtiyaç duyuyor. Ekran kullanımının artmasıyla bu sayının yükselmesi bekleniyor.

Araştırmaya katılan ebeveynlerin yüzde 16’sı, çocuklarına gözlük alırken maddi engeller yaşadığını belirtti. Bazı aileler gözlük alımını erteliyor, bazıları kırılan gözlüğü yenileyemiyor, bazıları ise ihtiyacı tam karşılamayan ucuz seçeneklere yöneliyor.

Araştırmacı Ruth van Nispen, büyüme çağındaki çocukların yılda en az bir kez yeni gözlüğe ihtiyaç duyduğunu, bunun ailelere ortalama 275 avro ek yük getirdiğini söyledi. Van Nispen’e göre yoksulluk sınırında yaşayan yaklaşık 64 bin çocuk gözlüğe ihtiyaç duyuyor ve binlercesinin hiç gözlüğü yok.

Yoksulluk sınırında büyüyen yüz binler

Hollanda’da yoksulluk içinde yaşayan çocuk sayısı farklı ölçümlere göre değişiyor. CBS’ye göre 2024’te 93 bin çocuk yoksulluk sınırının altındaki ailelerde yaşadı. Ancak Nibud, sınırın hemen üzerinde olup geçim sıkıntısı çeken aileler de eklendiğinde bu sayının yaklaşık 338 bine ulaştığını belirtiyor.

Stichting Leergeld gibi kuruluşlar mümkün olduğunca çok çocuğa destek vermeye çalışsa da başvurular her yıl artıyor. Bartels, “Bu tablo böyle devam edemez” diyerek ulusal düzeyde kalıcı çözümler çağrısı yaptı. Ücretsiz dizüstü bilgisayar, yüzme dersleri gibi temel imkânların sağlanmasını ve yardım başvuru sisteminin sadeleştirilmesini önerdi.

Geçen yıl eylülde Margrite Kalverboer da hükûmete benzer bir çağrıda bulunmuştu. Kalverboer, geçici çözümlerin yeterli olmadığını belirterek, çocukların gelişimini merkeze alan uzun vadeli bir çocuk yoksulluğu politikasına ihtiyaç olduğunu vurguladı.