Belçika’nın zengin ailelerinden Lüksemburg’a servet akışı

Belçika’nın en zengin ailelerinin Lüksemburg’daki şirketler üzerinden büyük servetler yönettiği ortaya çıktı.

De Tijd ve Le Soir gazetelerinin ortak araştırmasına göre Belçika’nın en zengin 100 ailesinden 64’ünün Lüksemburg’da şirketleri bulunuyor. Bu şirketlerin büyük bölümünün ‘posta kutusu şirketi’ niteliğinde olduğu belirtiliyor.

Gazeteler, araştırma kapsamında kamuya açık olmayan bazı verilere de ulaştı.

Çalışanı olmayan şirketler üzerinden varlık yönetimi

Lüksemburg’daki bu tür şirketlerin çoğunda çalışan bulunmuyor. Şirketler daha çok servet yönetimi amacıyla kullanılıyor.

Bu varlıklar arasında finansal yatırımlar, hisseler, nakit para, gayrimenkuller ve lüks mallar yer alabiliyor.

Araştırmaya göre bazı adresler, aynı anda yüzlerce hatta binlerce şirketin kayıt adresi olarak kullanılıyor.

Vergi avantajı sağlıyor

Lüksemburg’daki şirket yapıları, Belçika’daki şirketlere kıyasla bazı vergi avantajları sunuyor.

Bu avantaj özellikle şirketlerin aktif ticaret yapmak yerine pasif yatırım aracı olarak kullanılması durumunda öne çıkıyor.

Lüksemburg’daki bu tür yatırımlardan elde edilen gelirler Belçika’da vergilendirilmiyor. Yararlanıcıların yılda yalnızca abonelik vergisi olarak bilinen bir ödeme yapması gerekiyor.

Varlıklar Lüksemburg’un ekonomisini aşıyor

De Tijd ve Le Soir’in araştırmasına göre Belçika’nın en zengin ailelerinin tamamen ya da kısmen sahip olduğu Lüksemburg merkezli şirketlerde en az 91 milyar avroluk varlık bulunuyor.

Bu tutar, Lüksemburg’un yıllık gayrisafi yurt içi hasılasından daha yüksek.

Araştırmada toplam yaklaşık 9 bin 800 Belçika vatandaşının Lüksemburg’da 11 bin 200 şirketin tamamına ya da bir bölümüne sahip olduğu belirtildi.

Belçikalılar üçüncü sırada

Lüksemburg’da şirket sahibi olan yabancılar arasında Belçikalılar dikkat çekici bir yer tutuyor.

Habere göre Lüksemburg’da Belçikalılardan daha fazla şirkete yalnızca Fransızlar ve Lüksemburgluların kendisi sahip.

Araştırma, Belçika’da servet, vergi adaleti ve büyük varlıkların sınır ötesi şirket yapılarıyla yönetilmesi tartışmasını yeniden gündeme taşıdı.